Ich jaja potrzebowały 60 dni, by mogły wykluć się z nich maleńkie żółwiki. Właśnie przyszły na świat, dzięki staraniom naukowca poznańskiego Uniwersytetu Przyrodniczego.
W normalnych warunkach żółwie diamentowe żyją na pograniczu wód słodkich i słonych wzdłuż wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych. Dzięki staraniom dra hab. Mateusza Rawskiego z Katedry Zoologii (Pracownia Rybactwa Śródlądowego i Akwakultury) po 60 dniach inkubacji jaj, przyszły na świat młode żółwie diamentowe (Malaclemys terrapin centrata).
Jak zaznacza uczelnia to przykład odpowiedzialnej hodowli zwierząt nieudomowionych. Prowadzona ona jest z poszanowaniem prawa krajowego i międzynarodowego, co skutecznie przeciwdziała nielegalnemu handlowi zagrożonymi gatunkami.

fot. Uniwersytet Przyrodniczy
– Działania na rzecz ochrony przyrody realizowane przez pracowników Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu często wykraczają poza badania naukowe i dydaktykę – wielu z nich angażuje się w nie również „po godzinach” – informuje Uniwersytet Przyrodniczy.
Wyglądają jak diamenty?
Żółwie, które przyszły na świat, wyjątkowe są nie tylko ze względu na wzór na pancerzu, przypominający fasety oszlifowanego diamentu.
– Jako jedyny gatunek z rodziny żółwi błotnych (Emydidae) są przystosowane do długotrwałego życia w morzu – posiadają tzw. gruczoły solne, które usuwają nadmiar soli z organizmu. Wyklute osobniki należą do podgatunku karolińskiego, występującego w obu Karolinach, Georgii oraz na Florydzie – informuje uczelnia.
Samice osiągają do 23 cm długości. Samce są mniejsze. Nie przekraczają 14 cm.
– W środowisku naturalnym większość ich populacji drastycznie kurczy się z powodu utraty siedlisk i rybołówstwa – straty sięgają nawet 80 proc. stanu z połowy XX wieku – przekazuje Uniwersytet Przyrodniczy i zaznacza w komunikacie, że hodowla dra hab. Mateusza Rawskiego jest jedyną w Polsce, która regularnie rozmnaża ten gatunek od 2022 roku. Sukcesu nie byłoby bez niemal 10-letniej pracy i współpracy. Rodziców ściągnięto bowiem do Poznania z renomowanych ośrodków we Włoszech i w Niemczech.
– W przypadku zwierząt długowiecznych kluczem nie są jednak pojedyncze sukcesy, ale ciągłość hodowli przez lata. Umożliwia to wymianę genetyczną i budowanie w niewoli tzw. kolonii bezpieczeństwa dla zagrożonych taksonów. Ze względu na stopień zagrożenia, żółw diamentowy został wpisany do II załącznika Konwencji Waszyngtońskiej (CITES) oraz aneksu B rozporządzenia UE 338/97. Nakłada to na właścicieli obowiązek rejestracji zwierząt w Starostwie Powiatowym oraz posiadania dokumentów potwierdzających ich legalne pochodzenie – informuje Iwona Cieślik, rzecznik prasowa Uniwersytetu Przyrodniczego. Jak zaznacza prywatne hodowle nastawione na rozmnażanie rzadkich zwierząt stają się dziś – obok ogrodów zoologicznych – współczesnymi „Arkami Noego”.
– Starsze rodzeństwo wyklutych w tym roku maluchów z Poznania można już podziwiać w zbiornikach wystawowych m.in. w Ogrodzie Zoologicznym we Wrocławiu – zdradza rzecznik UP.





fot. Uniwersytet Przyrodniczy






