W centrum miasta pojawił się krzyż. Ulicami przeszli katolicy

Kilkaset osób przeszło ulicami Poznania biorąc udział w miejskiej Drodze Krzyżowej. Wszystko rozpoczęło się w poznańskiej Farze, gdzie odprawiona została msza święta. Później wierni ruszyli w procesji na Plac Adama Mickiewicza. Wszystko po to, żeby upamiętnić mękę Jezusa Chrystusa.

Poznańskie nabożeństwo

Miejska Droga Krzyżowa to w Poznaniu tradycja. Od lat wierni spotykają się, by wspólnie przejść w procesji, która upamiętnia mękę Jezusa Chrystusa. Idąc ulicami miasta niosą krzyż, który jest symbolem chrześcijaństwa. Nabożeństwu towarzyszą rozważania i modlitwy. W tym roku organizatorzy chcieli „oddać cześć cierpiącemu Zbawicielowi, przebłagać za grzechy własne, miasta i Ojczyzny oraz uprosić potrzebne łaski dla wszystkich współczesnych chrześcijan”.

Historia Drogi Krzyżowej

Droga Krzyżowa to jedno z najważniejszych nabożeństw w tradycji chrześcijańskiej. To upamiętnienie męki Chrystusa, ale i duchowa wędrówka przez 14 stacji, które opowiadają o najważniejszych wydarzeniach z życia Jezusa. Dla chrześcijan jest to czas refleksji nad miłością Boga, który poniósł śmierć na krzyżu dla zbawienia ludzkości. Każda ze stacji ma swoje znaczenie teologiczne i duchowe.

fot. M. Melanowicz/wPoznaniu.pl

Tradycja Drogi Krzyżowej swoje korzenie ma w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Najpierw obecna była w Jerozolimie, z czasem przenosiła się w inne regiony. W XIII wieku św. Franciszek z Asyżu, jako jeden z pierwszych, zainicjował modlitwę Drogi Krzyżowej w kościołach. Z czasem papieże wprowadzili oficjalne formy tej modlitwy. Ostatecznie papież Klemens XIII zatwierdził formułę Drogi Krzyżowej, która stała się integralną częścią tradycji Kościoła katolickiego.

Stacje Drogi Krzyżowej i ich artystyczne przedstawienie znajduje się w każdym kościele. W okresie Wielkiego Postu, w każdy piątek, odprawiane jest nabożeństwo, w czasie którego odczytywane są rozważania.

Jedni w mieście, inni w lesie

W piątek wieczorem i w nocy, w wielu miejscach w regionie odbywają się także Ekstremalne Drogi Krzyżowe. To 40-kilometrowy spacer, którego celem jest przekroczenie własnych granic i pielgrzymowanie w ciszy i skupieniu.

Większość tras została tak przygotowana, żeby prowadziła bocznymi drogami, często leśnymi. Ma to szczególne znaczenie dla bezpieczeństwa, ale pozwala też na lepsze skupienie.