Przed pracownikami poznańskiego zoo nie lada wyzwanie. Najbliższe tygodnie zapowiadają się intensywne i będą skierowane w stronę młodej samicy kangura olbrzymiego. Około 7-miesięczne zwierzę straciło matkę. Rozpoczęła się walka o odchowanie młodej, która zdążyła już wystawić głowę z torby swojej mamy.
Utrzymanie przy życiu kangura poza torbą matki nie jest łatwym zadaniem. Samica, którą poznańskie zoo straciło w wyniku niewydolności krążeniowo-oddechowej, nosiła w torbie młode. Około 7-miesięczny kangur olbrzymi zdążył wystawić głowę poza matkę i to, jak podkreślają pracownicy poznańskiego ogrodu zoologicznego „przy ogromie pracy opiekunów, odrobinie szczęścia i sporej porcji dobrej energii od Was” daje szansę na odchowanie.
Kangury olbrzymie, to torbacze, które mogą osiągać ponad 2 m długości i ważyć do 90 kg. Charakteryzują się smukłą sylwetką, małą głową i dużymi uszami. Ważny w ich ciele jest masywny ogon, który pełni funkcję balastową w trakcie skakania i podpory w pozycji stojącej. Po urodzeniu, młode które się rodzi ma około trzech centymetrów długości. Wpełza po futrze do torby matki i tam się dalej rozwija, przez kilka miesięcy na stałe przyssane do komórek produkujących mleko.
Poznański kangur nadal wymaga opieki, żeby móc się dobrze rozwinąć. Pracownicy zoo podkreślają, że w naturze samica miałaby niewielkie szanse na przetrwanie, ale ogród zoologiczny daje duże możliwości.
Kangury olbrzymie nie są zagrożone wyginięciem. Ich największa populacja znajduje się w Australii, której są symbolem.







