Poznań ponownie znalazł się wśród najlepszych miejsc do życia w Polsce. W eksperckiej kategorii miast wojewódzkich zajął pierwsze miejsce, wyprzedzając nawet Warszawę. To wyniki niezależnego rankingu przygotowanego przez Algolytics Technologies, we współpracy z agencją badawczą SW Research.
Ranking obejmuje 2479 gmin z całej Polski, a jego wyniki pogrupowane zostały w dwie odsłony. Pierwsza z nich, ekspercka, ocenia badane wskaźniki pod kątem tego, czy odpowiadają na potrzeby typowej polskiej rodziny: pracujących rodziców i dwójki uczących się dzieci. Druga, ankietowa, skupia się na wskazaniach 1502 osób, które wzięły udział w reprezentatywnej ankiecie.
W ujęciu ekspertów Poznań znalazł się na pierwszym miejscu w swojej kategorii – wśród miast wojewódzkich, wyprzedzając Warszawę i Łódź. Autorzy zauważyli, że stolica Wielkopolski ma wiele ważnych cech. W raporcie mowa jest o dużej różnorodności transportu publicznego, gęstej sieci przystanków, rozbudowanej infrastrukturze rowerowej, dobrej dostępności stacji paliw i punktów ładowania oraz szerokiej oferty handlowej. Nie bez znaczenia były też bardzo dobre wyniki egzaminacyjne poznańskich uczniów, a także wynagrodzenia, dostępność dróg oraz poziom wydatków publicznych.
Ogólnopolską czołówkę ekspercką tworzą głównie miasta powiatowe i te na prawach powiatu – w pierwszej dziesiątce nie ma żadnej stolicy województwa. Najlepszy okazał się Mińsk Mazowiecki. Poznań również na tle całego kraju zajął bardzo dobre 15. miejsce, awansując o sześć pozycji w porównaniu z ubiegłym rokiem.
W badaniu ankietowym w kategorii miast wojewódzkich Poznań zajął drugie miejsce, tym razem ustępując nieznacznie Warszawie. A w ogólnopolskiej klasyfikacji uplasował się na ósmej pozycji – to o pięć miejsc wyżej niż rok temu.
Obie wersje rankingu – ekspercka i ankietowa – oparte były na aż 90 wskaźnikach, pogrupowanych w 10 kategorii tematycznych:
infrastruktura techniczna – dostępność podstawowych sieci (np. wodociągowej, kanalizacyjnej, ciepłowniczej, drogowej),
środowisko przyrodnicze – jakość powietrza, hałas, bliskość zakładów przemysłowych, a także ryzyka naturalne (np. powodzi),
bezpieczeństwo – dostępność instytucji reagujących na zagrożenia (np. komisariaty, straż pożarna),
warunki ekonomiczne – dostępność mieszkań, poziom bezrobocia i wynagrodzeń oraz tempo rozwoju mieszkalnictwa,
edukacja – dostępność placówek i jakość kształcenia,
zdrowie – dostępność szpitali, przychodni, SOR-ów i aptek,
kultura i rekreacja – bliskość terenów zielonych, obiektów sportowych czy instytucji kultury,
transport i mobilność – dostęp do komunikacji zbiorowej, ścieżek rowerowych oraz infrastruktury dla pojazdów elektrycznych,
dostępność usług codziennych – pomiar dostępności usług takich jak urzędy, sklepy, gastronomia czy paczkomaty,
zaangażowanie obywatelskie – aktywność wyborcza w wyborach samorządowych.
