2 maja obchodzony jest Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej. To jedno z najmłodszych świąt państwowych, które ustanowiono w 2004 roku. Tego dnia upamiętnia się barwy i symbole narodowe. Biało-czerwona towarzyszy nam podczas wielu uroczystości i wydarzeń, dlatego warto przypomnieć sobie jej historię.
Święto flagi narodowej
W drugi dzień maja szczególnie podkreślono znaczenie polskich barw narodowych. Świętowanie przypomina również o szacunku wobec flagi i innych symboli narodowych.
Tego dnia wielu Polaków decyduje się na powieszenie biało-czerwonej w oknie lub na balkonie. Jednak zanim to zrobimy, warto wiedzieć, jak zrobić to dobrze. Istnieje kilka podstawowych zasad.
Przede wszystkim flaga musi być nieskazitelnie czysta, wyprasowana i mieć nasycone barwy. Wywieszanie tkanin brudnych, wyblakłych czy postrzępionych jest niedopuszczalne. Flaga nie może dotykać ziemi ani nie mogą znajdować się na niej żadne napisy, znaki ani grafiki. Jeśli ją uszkodzono, należy odpowiednio ją zniszczyć. Jeśli nie nadaje się do użytku najlepiej ją spalić lub rozdzielić barwy, żeby nie tworzyły symbolu.
Niewłaściwe obchodzenie się z flagą może wiązać się z problemami. Zgodnie z przepisami, osoby które publicznie znieważą, zniszczą lub uszkodzą jeden z symboli narodowych, są narażone na mandat, ograniczenie wolności lub pozbawienie wolności do roku. Za wywieszenie poszarpanej lub brudnej flagi grozi mandat lub grzywna nawet do 5000 złotych.
Historia biało-czerwonej
Kolory na fladze Polski wywodzą się z barw herbu Królestwa Polskiego i herbu Wielkiego Księstwa Litewskiego. Biel symbolizuje orła, który jest godłem państwowym oraz Pogoń – rycerza galopującego na koniu, który znajduje się na godle Litwy.
Zarówno godło polskie i litewskie znajdują się na czerwonych tłach tarcz herbowych. Stąd kolor czerwony. Na naszej fladze biel znalazła się u góry, bo w polskiej heraldyce ważniejszy jest kolor godła niż tła.
Czytaj także: Tego w historii poznańskiego lotniska jeszcze nie było
