Już po raz jedenasty siostry elżbietanki wraz z Caritas Poznań organizują wielkanocne śniadanie dla najuboższych. W niedzielny poranek wielkanocne potrawy pojawią się na stołach w Elżbietańskim Centrum Pomocy Ubogim przy ul. Łąkowej. Zje je nawet 1400 osób. Przygotowania już trwają.
– Najważniejszą dla chrześcijan niedzielę będziemy świętować z ubogimi. O 8:30 przygotowujemy uroczystą mszę św. w ogrodzie parafii pw. Bożego Ciała, którą będzie celebrować ks. abp. Zbigniew Zieliński. Obecni będą przedstawiciele chóru i orkiestry Jordan, którzy nadadzą wydarzeniu wyjątkowego charakteru – mówi ks. Karol Maciejak z poznańskiej Caritas.
Do ubiegłego roku wielkanocne śniadanie było podawane pod namiotami. Tym razem po raz pierwszy będzie można je zjeść w Elżbietańskim Centrum Pomocy Ubogim. Na miejscu zjeść będzie mogło około 250-300 osób, ale przygotowane jedzenie będzie można zabrać też na wynos.
– Zdarzają się rodziny, które mają gdzie mieszkać, chcą wspólnie świętować, ale nie mogą pozwolić sobie na przygotowanie tradycyjnych świąt. Dla nich przygotowujemy porcje wielkanocnych potraw, które będą mogli zjeść w gronie najbliższych – dodaje ks. Karol Maciejak.
Co włożą do garnka na to wyjątkowe śniadanie?
Śniadanie przygotowują siostry Elżbietanki wraz z wolontariuszami, a także siostry z innych zgromadzeń, które na co dzień także prowadzą swoje jadłodajnie. Na wielkanocne śniadanie Caritas potrzebne będzie:
- 1100 litrów żurku,
- 3000 jajek,
- 1600 sztuk białej kiełbasy plus 400 kg kiełbasy do żurku,
- 500 kg sałatki jarzynowej,
- 100 litrów majonezu,
- 100 litrów chrzanu,
- 20 kg kiszonych ogórków,
- 80 bochenków chleba.
Chętni do pomocy mogą upiec ciasto (bez kremu) i dostarczyć je w czwartek i piątek do Elżbietańskiego Centrum Pomocy Ubogim w godz. 8:00-17:00.
– W Polakach jest chęć pomagania. Mamy wielu wolontariuszy wśród licealistów i harcerzy. Wojsko amerykańskie posprząta ogród przed niedzielną mszą świętą. Dzięki tej pomocy, która płynie do nas z tylu stron, organizacja takiego wydarzenia nie jest ciężarem – mówi s. Józefa Krupa, dyrektorka Elżbietańskie Centrum Pomocy Ubogim.
Jak podkreśla, śniadanie nie jest tylko dla osób bezdomnych. Zdarzają się na nim i tacy, którzy przyznają, że mają mieszkania, ale żyją w nich samotnie. A święta chcą przeżyć wśród ludzi. Dla nich również znajdzie się miejsce przy wielkanocnym stole.
„Pomagam, bo w ten sposób przeżywam święta najlepiej”
– Na co dzień jestem dyrektorem w firmie poligraficznej, ale tu mam możliwość realizacji. Dobro wraca. Ja sam jestem tego przykładem. Przy tych ludziach, do których można się uśmiechnąć, którzy dziękują i są wdzięczni za pomoc, można poczuć się potrzebnym – mówi Marek Kaczmarek, wolontariusz.
Wolontariusz przyznaje, że dla osoby, która na co dzień nie boryka się z wykluczeniem, takie spotkania pokazują skalę problemu, z jakim mierzą się osoby w kryzysie bezdomności. Widać to w ich wdzięczności, chęci kontaktu. Dlaczego więc decyduje się pomagać i być wśród potrzebujących w czasie tak rodzinnych świąt?
– To nie jest tak, że nie ma mnie wśród najbliższych. Z rodziną spotykam się rano, na kawę, a później idę pomagać przy śniadaniu dla potrzebujących. Wielkanoc to czas dawania dobra, a widzę, że wiele osób spędza te święta samotnie, więc dla mnie, byłego harcerza, Wielkanoc to moment wyjścia do ludzi. Rodzina jest dla mnie ważna. Ale nie ma piękniejszego słowa niż „dziękuję” wypowiadane przez osobę, która otrzymuje od nas paczkę i cieszy się z niej. Caritas znaczy miłość – wskazuje Kaczmarek.
W tym roku wolontariuszy z ramienia Caritas będzie 20. W skali Bożego Narodzenia to mało, ale mają na uwadze to, że Wielkanoc jest nieco „wyrwana” z życia zawodowego, to i tak dużo.
– Ten czas to dla mnie rekolekcje, moment na refleksję. Dlatego zachęcam też innych, by dołączyli do tej inicjatywy – dodaje wolontariusz.
Czytaj także: Czujesz się „wczorajszy”? Tu można dmuchnąć
